De mensheid.. Vreemd ras. #17

De laatste dagen worden we geleefd, een virus dat ongecontroleerd door ons landje heen raast en het brengt aardig wat teweeg. Quarantaine, werkeloosheid, wanhoop, zorgen, paniek, lege schappen, maar ook de wil en de kracht om een ander te helpen. Ik zie mensen angstig reageren, eenzaam worden, zichzelf isoleren, vluchten van alles en iedereen maar ook opstaan en bijspringen waar nodig. Ineens zijn wij met zijn alle zo creatief en behulpzaam. Ik zie ook de discussies en heb helemaal geen behoefte om daar in mee te gaan, de vele theorieën maken een mens alleen maar gekker. Ik wilde in plaats daarvan meer tijd besteden aan onze emotionele en instinctieve reacties. Er is tenslotte voor alles een reden, dus waarom zijn wij in eerste instantie egoïstisch en daarna zo begaan met de medemens?

Nou is het vanzelfsprekend dat we eerst onszelf redden en dan kijken naar een ander, maar wanneer het gaat over andere dingen, zorgen wij wel eerst voor een ander, wij komen later wel.. Is dat laatste dan vluchtgedrag? Ja. Het is vluchtgedrag, het is namelijk makkelijker om voor een ander te praten en te zorgen dat hun zelfbeeld beter wordt, maar als we onszelf moeten helpen op emotioneel gebied blijkt dat vaak te confronterend. Op materialistisch gebied zijn wij wel egoïstisch, dat laatste pak rijst geef je met pijn in je hart weg, want je had liever zelf de kast eerst goed gevuld. Waarom kunnen we dan niet eerst naar een ander kijken? Dat zit zo.. De mens is van nature al egoïstisch en het is te traceren in de natuurlijke aanleg van instincten die gericht zijn op overleven. In situaties van paniek, zoals Covid-19 nu veroorzaakt, komt het gevoel van overleven naar voren en dus ook de nodige eigenschappen. Dus nee, mensen denken niet bewust alleen aan zichzelf, wij bezitten deze eigenschap allemaal. Waarom zijn er dan zoveel mensen die niet egoïstisch handelen? Simpel. Er zijn namelijk ook nuchtere mensen. De één neemt het gewoon niet serieus, de ander is er mee opgegroeid om een ander ook wat te gunnen en heeft het er in gestampt gekregen dat alle mensen er toe doen en als je een ander kan helpen, moet je dit eerst doen voordat je jezelf red.

Het overlevingsmechanisme wat dus de egoïsme aanwakkert, vloeit voort uit de angst voor het onbekende. Als er geen duidelijkheid is of een plan van aanpak die zich positief ontwikkeld, is dit beangstigend. Zodra er een opening is, schieten wij met zijn alle vol in de overlevingsmodus. Dit is voor iedereen een eigen begrip, de één heeft het nou eenmaal meer dan de ander. Moeten we daarom mensen afstraffen of aan de schandpaal nagelen? Nee. Het is misschien niet netjes en niet nadenkend, maar het zijn onbewuste strategische stappen die je nou eenmaal neemt. Iemand terugroepen en uitleggen waarom hun manier niet de juiste is, biedt vaak een betere uitkomst.

Wij mensen zijn gewoontedieren, zo zie je dus ook de groep mensen die het allemaal maar niks uitmaakt en gewoon nog steeds een hapje en een drankje bij elkaar doen, zeker in de tijd van onduidelijkheid en wanneer de vervolgstappen lijken op totale escalatie. De mens is dan vaak geneigd om te zeggen ”Als we toch doodgaan, wat maakt het dan nog uit?” Ja, goeie.. helemaal niks, maar we zouden kunnen proberen om vooral niet dood te gaan. Daar is de andere groep mensen dan wel weer mee bezig, al is het in eerste instantie alleen om zichzelf te redden. Zodra zij goed zitten zie je deze zelfde groep de zwakkere in onze samenleving helpen en ondersteunen waar nodig. Wij mensen zijn een apart ras, maar zodra de ruimte bestaat wordt deze wel goed benut. De gecreëerde angst wordt door actie weer onderdrukt, uit die angst komt vooral veel strijdlust voort en ook dat is een overlevingsmethode. Er is een groep mensen die liever schuilt en het zekere voor het onzekere neemt, maar er is ook een tegenpool. Deze groep ontfermt zich over die angstige groep en onderneemt alle mogelijke acties om hen te kunnen helpen en te beschermen. Overleving is niet altijd egoïsme. Soms is het ook roekeloosheid en er is lef nodig om alwetend de stappen te zetten waar meerdere mensen ook baat bij kunnen hebben.

 Zo kun je dus ook een voorbeeld nemen aan Farmers Defence Force, voor de Nederlandse boeren is er al langere tijd onzekerheid over hun toekomst, maar ook hier is actie ontstaan door de angst, die werd omgeschakeld naar strijdlust. Actie op reactie als gevolg van overlevingsdrang. Deze groep groeit nog steeds en de aanhang wordt steeds groter, is dit dan een gevalletje ‘eerst zien, dan geloven’? Waarschijnlijk wel, zoals bij de meeste tegenpartijen wordt er vaak gedacht dat zij zich aanstellen en het vast wel meevalt, totdat de moker raak slaat. Dat zie je terug in de opkomst maar ook de cijfers, mensen draaien in verloop van tijd bij door hun eigen ervaringen. Hoe dichterbij het komt, hoe strijdlustiger de mens lijkt te worden. Maar moeten we dan niet juist nu massaal in opstand komen? Waarom? Gaat het nut hebben om in opstand te komen tegen een virus wat wel degelijk rond gaat? Ik denk dat je een lachertje van jezelf gaat maken als je hiervoor in opstand wil gaan komen. Ik ben het eens met degenen die zeggen dat het kabinet te laat heeft gehandhaafd en dat de maatregelen al eerder genomen moesten worden, maar gebeurd is gebeurd en we kunnen nu alleen maar hopen dat ook zij er van leren. Alles afkeuren en overal negatief op reageren gaat niks veranderen, ontkennen dat het virus er is.. Tja, ieder voor zich dan maar? Mensen zullen altijd een eigen mening hebben, een ander perspectief op letterlijk alles, maar dat betekend niet dat jij niet mag geloven wat jij gelooft en je eigen maatregelen mag treffen.

De afgelopen week is er veel onrust geweest en er is veel ophef rondom de maatregelen in plaats van het virus. Ik merk dat veel mensen zich niet bewust zijn van wat het virus nu eigenlijk echt is en waarom landen er zo heftig op reageren. In de vele meningen en theorieën zit een kern van waarheid, maar waarom zou dit virus niet serieus genomen moeten worden? Het is een moordenaar, ja dat is de griep ook en meer mensen gaan daar aan dood, dat klopt. Het verschil is echter is dat de griep lang niet zo besmettelijk is. daarop gericht heeft het kabinet de desbetreffende maatregelen genomen. Covid-19 is kort voor coronavirus disease 2019 wat vervolgens weer veroorzaakt wordt door het virus SARS-CoV-2 wat op zijn beurt weer onder de coronavirussen valt. Doordat er bij het vergelijken van het genoom een 96% overeenkomt met coronavirussen die vleermuizen bij zich dragen bestaat het vermoeden dat we te maken hebben met een zoönose, dat betekent dat het van nature overdraagbaar is van dier op mens. De vergelijking met het SARS-virus is ontstaan door de manier van verspreiding, ook het SARS-CoV-2 verspreidt zich via angiotensine converterend enzym 2, alleen heeft het een bindingssterkte van minstens 10 tot 20 keer hoger dan het normale SARS-virus, hierdoor is de besmettingskans van mens op mens veel hoger. Of er ook daadwerkelijk zoveel doden zijn blijft nog wel even de vraag, tegenwoordig lijkt het makkelijker voor de medische wereld om elk overlijden door te voeren als een ‘coronadode’ terwijl het sterftepercentage aanzienlijk lager is dan bij de mildere versie. Voor de normale SARS is dit namelijk 10%, voor het virus wat momenteel de wereld uitroeit, is het maar 2%. Volgens de cijfers van 19 maart waren er tot op die dag 9.840 mensen overleden, wereldwijd. Hoeveel mensen er wereldwijd precies besmet zijn, dat lijkt niemand te weten maar we gokken op ongeveer 29.520 besmettingen, het driedubbele van de overledenen. Waarom is er dan zoveel ophef over dit virus, als SARS zelf veel gevaarlijker is? Simpel. Toen het SARS epidemie heerste in 2002 en 2003 was het niet zo een uitgebreid wereldwijd virus, in Europa heeft het nauwelijks geleid tot een fatale uitkomst. Medio 2003 waren er  8360 gevallen bekend, 764 mensen overleefden het niet, het is qua cijfers op geen enkele manier met het huidige virus te vergelijken, simpelweg omdat het vooral in het land van herkomst is gebleven, ook toen was dat China. De besmettingen waren aanwezig maar het ging lang niet zo snel als SARS-CoV-2. Kortom, het huidige coronavirus is een gemuteerde versie van zijn voorganger.

Heel mooi zo’n virus, maar wat is SARS eigenlijk? SARS is een afkorting voor Severe Acute Respiratory Syndrome. Het is een virusinfectie die gepaard kan gaan met een atypische longontsteking, geen pretje dus. SARS is het resultaat van het SARS-virus, wat een type Betacoronavirus is. Los van het feit dat ook SARS besmettelijk is, is de gewone griep nog veel besmettelijker. Een longontsteking, hypoxie en acute ademhalingsproblemen zijn complicaties van de symptomen, die precies hetzelfde zijn als een zware griep. Hierdoor was het destijds moeilijker om SARS vast te stellen, maar makkelijker om SARS-CoV-2 te herkennen in 2020, de twee zijn namelijk niet zo heel verschillend. Destijds werd SARS ter wereld gebracht door een Chinese delicatesse genaamd de civetkat, ook toen waren er geen behandelingen behalve de maatregelen die ook nu genomen worden. Wel was er Chloroquine, een middel tegen malaria, en het bleek ook hier succesvol te zijn. Momenteel zijn er farmaceutische bedrijven aan het onderzoeken of Chloroquine ook succes biedt tegen de bestrijding van SARS-CoV-2 (Covid-19) laten we hopen het dat lukt.

Blijf gezond en veilig!

Corine.

©Hoogland Producties / Sven Fotografie

Advertenties