5 december 2020

Protestdag! #10

8 min read

Hallo lieve lezers, even iets anders dan jullie van mij gewend zijn..

Vandaag wil ik je meenemen naar de landelijke actiedag 5 februari. Een dag waar ik persoonlijk enorm trots op ben. Waarom? Nou hier om..

Woensdag 5 februari vertrokken we in alle vroegte richting Den Haag, daar aangekomen werden wij vriendelijk ontvangen door de politie, die in grote getalen aanwezig was. Wij zouden eigenlijk op Malieveld staan, maar omdat er al een viertal boeren uit Brabant op Koekamp stonden, hebben wij ons bij hen aangesloten. De politie heeft ons na overleg naar Koekamp gebracht.

Eenmaal daar leek het er niet op dat de groep nog heel veel groter zou worden, maar uiteraard bleven wij het proberen en ondanks de zichtbare en voelbare teleurstelling zijn er toch de nodige woorden gesproken, hebben wij onderling veel gesprekken gehad, waren we voor zien van koffie, patat, frikandellen en hamburgers, was de sfeer beter dan het weer, maar het zonnetje werd zeker gewaardeerd. Het contact met de politie was fijn en vriendelijk. Ook zij mengde zich tussen de mensen, maakten foto’s met wie dit wilde, dronken een bakkie met ons mee, haalden een patatje op en waren bereid overal een grapje over te maken. Het contact met hen werd door iedereen gewaardeerd en zo blij als we hiermee waren, waren we dat ook met de ME.

Rond het einde van de middag kwam de trekker uit Heerhugowaard ook eindelijk aan, zij hadden onderweg naar Den Haag de nodige tegenslagen gehad, maar ik bleef met de jongens in contact en we vierden bijna letterlijk een feestje toen we het voertuig in de verte zagen aankomen. De politie was stomverbaasd en wisten niet helemaal hoe ze hier op moesten reageren maar na enig overleg besloten zij weg te gaan en mochten wij nog even blijven. De meeste mensen waren al naar huis gegaan, nog even een vuurkorf laten branden, nog even napraten over de dag, de jongens en dame leren kennen en nog even wat foto’s van de Fendt waarmee zij uit nood naar Koekamp waren gekomen.

Ik had zelf eerst niet de intentie om mij nog in een protest te mengen, maar er is altijd een uitzondering. Ik zag vanaf de eerste rij hoe dit werd georganiseerd, uiteraard zijn er lessen geleerd voor de toekomst en is mijn protesthart gaan kloppen. De samenhorigheid was voelbaar, hoe alles daar samen is gekomen, mensen die elkaar vaag kenden, voor mij waren het, op twee mensen na, allemaal vreemden. Maar toch leek het alsof we elkaar kenden, ik heb gesprekken gehad die van het ene naar het andere uiterste gingen. Mensen leren kennen waar ik ontzettend blij mee ben en ook een mentaliteit meegemaakt die perfect aansloot met die van mij.

Naast de teleurstelling over de kleine opkomst, heb ik vol trots gestaan. Genoten van elke seconde, van elk prachtmens. De mooie complimenten en lieve woorden. Het gesprek met een man over waarom we er hebben gestaan, het gesprek met de agent over hoe het dus ook kan en met de ME toen wij hen bedankte voor hun inzet. Elke seconde op Koekamp was alle moeite en de spierpijn die volgde, meer dan waard. Ik ben zo ontzettend trots op de organisatie. Dankbaar voor de politie en hun inzet. Extra dankbaar voor de jongens uit Brabant die het eten en de fantastische muziek verzorgden en ons even verbaasd lieten staan toen zij ineens de feestcommissie draaiden! De jongens en de dame uit Heerhugowaard die voor een uurtje zoveel moeite hebben gedaan en zo vol positiviteit zaten. De twee mannen uit Hardenberg en Meppel, de groep uit Emmen die met het openbaar vervoer naar het Koekamp zijn gekomen om ook hun bijdrage te leveren. De andere verzet groepen die steun betuigden en gezelligheid met zich mee hadden genomen. De vrouw in de scootmobiel uit Amersfoort en de man in zijn rolstoel die door anderen vooruit werd geholpen waar nodig. De man met de flyers en een ijzersterk punt. De sprekers en hun rake woorden die bij iedereen binnen zijn gekomen. Iedereen die aanwezig was, wat waren jullie inspirerend en strijdlustig.

5 februari, vergeten wordt lastig, overtreffen is de vraag, maar daar gaan we wel voor. Strijden zullen we, tot het niet meer nodig is.

Scroll verder voor de foto’s (gemaakt door Sibrand Hoogland en Bert Meringa)

Strijdlustige groet,
Corine.

Geef een reactie

Copyright ©Hoogland Producties / Sven Fotografie | All rights reserved. Newsphere by AF themes.
error: Deze inhoud is beschermd. Wilt u het artikel gebruiken, of info uit het artikel? Neem contact op met de redactie.