Heeft een scheiding zoveel invloed(?!) #7

Goedemiddag allemaal,
we zijn alweer bijna halverwege de week en dat betekent een nieuw column, nou zou je denken dat het moeilijk is om een onderwerp te vinden, niks is minder waar! De wereld zit vol met onderwerpen waar we eigenlijk liever niet over praten, uit angst of weggestopte gevoelens of herinneringen. Via mijn columns laat ik dit gewoon toe, geen angst en alle lang vergeten gevoelens mogen nu eindelijk de vrije wereld in. Wat mij hierbij is opgevallen is dat ondanks de weinig openbare reacties ik er wel heel veel privé krijg, uit angst. Mensen die zich herkennen maar niet zeker weten of het een goed idee is dat hun verhaal naar buiten komt, en dat is helemaal prima. Die van mij blijven wel gewoon verschijnen! Deze week gaan we het hebben over echtscheidingen..

Vanmorgen trof ik een publicatie van Scandinavian Journal of Public Health, onderzoekers uit Noorwegen analyseerden zo’n 1225 tieners, 270 van hen hadden een scheiding meegemaakt. Uit dit onderzoek is gebleken dat bij een derde van deze scheidingen de vader uit het leven van het kind verdween en dit had dan weer gevolgen op de gezondheid van deze kinderen. Zo hadden zij last van hoofdpijn, maagproblemen, depressies en angststoornissen. Een niet geheel onbekend verhaal. Papa en mama gaan uit elkaar, vaak gaat dit gepaard met veel geruzie en elkaar finaal de grond in trappen waar de kinderen getuigen van zijn, een vechtscheiding zoals we dit ook wel noemen. Uit het onderzoek kwam ook naar voren dat het voornamelijk meisjes waren die het contact met hun vader verloren, is dit dan te verwijten aan de moeders? Nee. Absoluut niet.

Meisjes hebben wat sneller het gevoel dat zij een bepaalde verantwoordelijkheid moeten dragen en juist omdat zij het meeste van hun moeder leren, hebben zij niet direct het gevoel een mannelijk figuur nodig te hebben. Gevoelsmatig trekken zij daardoor sneller naar de moeder dan naar de vader. Waar jongens meer geneigd zijn om naar hun vader toe te trekken, daar leren zij namelijk het meeste van. Uiteraard zijn er ook uitzonderingen bij, bij een scheiding komt veel kijken en wordt er vaak ook meer gezegd en gedaan dan wat daadwerkelijk nodig was. Elke stap die wordt gezet en elk woord moet zorgvuldig bekeken worden, want écht alles heeft invloed op de relatie tussen ouder-en kind, maar ook in de ontwikkeling van het kind.

De meeste kinderen ervaren bijzonder veel stress tijdens zo’n heftige gebeurtenis, naast deze stress zien zij ook een ouder vertrekken zonder precies de reden te begrijpen. In hun ogen is dit hun schuld, hebben de ouders dat dan niet uitgelegd? Geen idee. Misschien wel, maar vindt dan de juiste woorden maar eens. Of misschien niet. Hoe dan ook blijft het lastig voor een kind om te begrijpen wat er gebeurd en waarom papa en mama elkaar opeens niet meer aardig vinden. Als dan vervolgens de vraag komt bij wie de kinderen gaan wonen, gaat het bij zo’n kind helemaal ratelen. Het liefst blijven ze bij allebei, maar dat kan niet, dus moeten ze kiezen, soms kiest de rechtbank, heel soms kunnen de ouders het zelf uitvogelen. Maar een kind dat kiest, zal nooit het gevoel hebben dat ze goed kiezen. ”Er is geen verkeerde keuze”, jawel, wel voor het kind. Want als zij bij papa gaan wonen, zien zij mama dan nog wel? En als zij bij mama gaan wonen, heeft papa dan nog wel tijd voor mij? Niet te vergeten het ondraaglijke schuldgevoel, want wat een kind wel begrijpt zijn emoties. Een kind voelt deze haarfijn aan en niemand kan doen alsof er niks aan de hand is wanneer een kind kiest waar zij willen verblijven. Daarnaast komen er ook gedachten bij kijken, ”Nu ik voor mama heb gekozen denkt papa zeker dat ik hem niet wil.” Een gedachte die veel voorkomt, de meeste kinderen kiezen ervoor om bij de ouder te gaan wonen die wordt achtergelaten, de meeste kinderen doen dit omdat zij er voor de achtergelaten ouder willen zijn of bepaalde gevoelens van angst en/of woede hebben ontwikkeld voor de ouder die vertrekt. Gelukkig blijft dit in de meeste gevallen niet hangen en kunnen zij uit eindelijk ook met de vertrekkende ouder op een gezonde manier omgaan.

De meeste kinderen ervaren een gevoel van eenzaamheid, alsof zij door een ouder zijn verlaten, in sommige gevallen betekent een scheiding dat een kind niet alleen het warme, veilige nest kwijtraakt maar ook een ouder. Bij deze kinderen wordt het allemaal nog complexer en voor de achtergelaten ouder nog moeilijker om het kind op te vangen en het te laten begrijpen wat er daadwerkelijk is gebeurd. Leg een verlaten kind maar uit waarom papa of mama niets meer wil horen of weten, zonder dat je de ander volledig afbrand, want ook dit brengt de nodige schade voor het kind. Deze kinderen zijn vaak degene die op het ‘slechte’ pad komen, ontregeld door de scheiding en alle gevolgen van dien, geteisterd door een angststoornis, depressie, onzekerheid, persoonlijkheidscomplex of een verlaagd zelfbeeld proberen zij te overleven. Er zijn geen doelen te behalen, geen liefde te vinden, want iedereen verlaat ze toch.. Deze kinderen zijn niet slecht. Zij zijn niet weggelopen om opstandig te kunnen zijn, zij zijn geen criminelen. Zij zijn de jeugd die nog altijd een toekomst heeft. Zij kwamen iets tekort wat de meeste wel hebben meegekregen en nog steeds ontvangen. Zij keken van een afstandje toe hoe iedereen gelukkig was, huisje boompje beestje had, maar zij.. Zij werden in de vergetelheid gedrukt. En nee, de alleenstaande achtergebleven ouder had hier niks aan kunnen veranderen, hoeveel liefde er ook gegeven werd, de liefde van de ander was hen net zoveel, en soms zelfs meer, waard.

Ik ben zelf het stereotype. Meisje koos ervoor bij de achtergelaten moeder te blijven, verloor alle contact met haar vader en behoort tot de ‘ontspoorde’ categorie. Maar hey kijk een toekomst, een leven opgebouwd zonder vader, gelukkig en wel. Eind goed al goed, zeggen we dan. Maar niet helemaal, en zeker niet voor degene met minder geluk.

Dit blijft een eindeloze cirkel, met steeds meer scheidingen en steeds meer kinderen die hier de dupe van worden. Kinderen geven niks om je geld of het speelgoed wat je te bieden hebt, of die mooie grote kamer in je nieuwe woning die je speciaal voor hen hebt ingericht, het enige wat zij willen is jou. Hun vader én moeder.

 

Liefs,
Corine.

©Hoogland Producties / Sven Fotografie