24 oktober 2021

Oss nooit meer hetzelfde na stint drama

6 min read

OSS – Het is vandaag een jaar geleden dat Oss werd opgeschrikt door het vreselijke stint drama, vier kinderen verloren hun leven, een ander kind en de leidster raakte ernstig gewond. Er was verdriet, maar er heerste ook veel saamhorigheid. Hoe het nu in de Brabantse stad is? “Dit gaat nooit helemaal over.”

Op station Oss-west is net een trein gestopt, reizigers checken uit, omringt door het geluid van de OV Chipkaart. Er steken mensen over: een moeder met een kleuter achterop, een vrouw met een labrador, een paar auto’s.

John Brands slaat het gade vanaf het terras van Restorette Oss West, de snackbar die tegenover de overgang zit. Hij heeft een verhuisbedrijf en is in de buurt aan het werk, maar heeft even pauze en geniet van een bamischijf en een bord friet.

“In het begin vond ik dat heel gek”, zegt John, terwijl hij naar het station wijst. “Dat het leven daar, al op de eerste dag na het ongeluk, al zo doorgaat. Alsof er niets is gebeurd.”

Voor de meeste Ossenaren gaat het leven ook gewoon door. “Je kunt niet blijven rouwen”, zegt John. “Vooral niet als het je eigen verdriet niet is. Maar aan de andere kant, zijn er wel die gezinnen… Daar denk ik nog vaak aan terug. Rillingen op m’n lijf. Man man man.”

“Die spoorwegovergang is sinds het ongeluk niet meer hetzelfde voor mij”, zegt Ossenaar Christa van Thiel. Ze was die dag aan het werk in buurtcentrum De Hille, die was ingericht als crisisopvang voor de families van de overleden kinderen Dana (8), Fleur (6), Kris (4) en Liva (4) en de twee zwaar gewonden.

“Iedere keer als ik erover heen rijd, moet ik er aan denken. Die arme kinderen, en die vrouw… Het is een nare plek geworden. Dat is zelfs na een jaar nog niet veranderd.”

Het is gek wat tijd kan doen, vindt Van Thiel. Aan de ene kant denkt ze: al een heel jaar geleden. “En aan de andere kant voelt het als de dag van gisteren.”

Zo’n eerste jaar is intens, zegt Sandra Beuving. Bestuurder van de scholenstichting waar De Korenaer onder valt en is nauw betrokken bij de school. “We hebben nu alles voor de eerste keer zonder deze vier leerlingen beleefd. Sinterklaas, kerst, vader- en moederdag. Dat waren allemaal pijnlijke momenten.”

Het waren ook momenten die moeilijke beslissingen met zich meebrengen voor de schoolleiding. Wat doe je met sinterklaas, vier je dat meer ingetogen dan normaal? En kerst?

“We hebben veel overlegd met de getroffen gezinnen: waar hebben zij behoefte aan? Aan de ene kant ben je een school die groot verlies heeft geleden, het zal hier nooit meer helemaal hetzelfde zijn. Aan de andere kant heb je met kinderen te maken. Die zijn veerkrachtig. Het leven gaat voor hen wel weer door.”

Nu het een jaar geleden is dat het drama plaatsvond, komen er veel herinneringen naar boven, weet Beuving. “Niet alleen bij mij, maar ook bij mijn collega’s. En ik denk dat dat voor bijna iedereen in Oss geldt. Er is nog zo veel verdriet.”

 

tekst ©RTLNieuws

Foto ©Hoogland producties

Geef een reactie